sobota, 3 września 2011

Maribel Verdu

Maribel Verdú (ur. Madrid 2 października 1970 roku) jest hiszpańska aktorka. Znana jest do anglojęzycznych odbiorców do gry Luisa w 2001 roku w filmie Y tu mama También i Mercedes w Guillermo del Toro w 2006 r. Pan filmie Labirynt. W promocja stron Hiszpanii jest ona znana z takich filmów jak Belle Epoque, Tetro i huevos de oro.

Verdú urodził María Isabel Verdú Rollan. Zaczęła działając na 13. Wystąpiła w blisko 50 filmach od 1984 roku. Większość została w języku hiszpańskim. Była również w programach telewizyjnych. W 2007 roku został zaproszony do Akademii Motion Picture Arts & Sciences. Zdobyła nagrodę Goya w 2008 r. jej roli w Seven Stoły bilardowe (Siete mesas de Francés billar).

Paz Vega

Vega odniósł sukces w Vidas 7 1999 jest. Seria została zapowiadane jako hiszpański Przyjaciele i udał się na jedną z najlepszych w kraju lubianych seriali krajowych. Vega zagrał Laura, dziarski Andaluzji dziewczyna, którzy przybyli do pobytu promocja stron z Dawidem, który niedawno wyszedł ze śpiączki. Serial został wyemitowany w Telecinco i gotowy 12 kwietnia 2006, choć bez Vega.2001 Sex film i Lucia przyniósł aktorką uwagę szerszej publiczności. Potem stała się o wiele lepiej znany w Stanach Zjednoczonych po pojawieniu się w rolę drugoplanową w 2004 James L. Brooks filmu Spanglish u boku Adama Sandlera. W 2006 roku zagrał u boku Morgana Freemana w niezależnym filmie 10 Items or Less. W 2008 roku zagrał u boku Gabriel Macht, Samuel L. Jackson i Scarlett Johansson w Duchu. Vega jest także modelką, ona jest podpisana do 1/One Management w Nowym Jorku. W 2011 roku, Paz Vega miał rolę we włoskim filmie The Flower of Evil przez Michele Placido. W maju 2011 Paz Vega zastąpione Penélope Cruz jako twarz L'Oreal Hiszpanii

Fernando Rey - część 9

Był często typecast jako meksykański bandyta w paella i spaghetti westernów, m.in. The Big Gundown (w reżyserii Sergio Sollima), pistolet do Ringo i Return of Ringo (reżyseria Duccio Tessari), Arizona Colt (reżyseria Michele Lupo), Minnesota Clay (w reżyserii Sergio Corbucci) i Sartana (reżyseria Gianfranco Parolini). Choć zawsze przy tej samej roli - szef meksykańskiego bandytę - Sancho był silny aktor, i stał się jedną z ikon tych filmów.

Wystąpił również w wielu hiszpańskich horrorów w latach 60. i 70.. Jednym z bardziej znanych części horror roli skorumpowanego burmistrza małego miasteczka w El Ataque de los Muertos grzechu Ojos (AKA Return of the Blind Dead), reż Amando de Ossorio. Inną godną uwagi horror był Orloff i Invisible Man (1971) w reżyserii Pierre Chevalier, z udziałem Howard Vernon, nieoficjalna kontynuacja sagi Orloff dr rozpoczęte promocja stron przez Jess Franco w Awful Dr Orloff (1962). Sancho również pojawił się na krótko w epickim Lawrence z Arabii w tureckiej sierżanta, który aresztowania Lawrence w Deraa.

Jest możliwe, że matka Fernando Sancho był greckim, mógł z pewnością mówić greckiego trippingly, i działał w wielu greckich filmów, wszystkie przedstawiające momenty walki greckiej historii.

Sancho był bardzo płodnym karierę i pozostaje aktywny w filmie aż do śmierci. Zrobił więcej niż znaków życia jego specjalność, i było podobnie "duże" postać poza ekranem, jak również - popularny zarówno wśród publiczności, a z jego kolegów aktorów ..

Fernando Rey

Innym z sukcesów tandem Rey-Buñuela, że Mroczny przedmiot pożądania (1977), nominowany do innego Oscara za najlepszy film zagraniczny. Został też nominowany do Złotego Globu w tej samej kategorii, choć film nie udało się wygrać albo. Głos Rey miał być nazwany przez Michela Piccoli.

W Akademii Lina Wertmüller jest promocja stron nominowany do nagrody filmowej, Seven Beauties (1975), Rey zagrał rolę Pedro anarchista, który, jako przyjaciel głównego bohatera i współwięźnia, Pasqualino Settebellezze, wybiera makabryczne samobójstwo niż spędzić jeszcze jeden dzień w nazistowskim obozu koncentracyjnego.

Rey wygrał nagrodę dla najlepszego aktora na Festiwalu Filmowym w Cannes 1977 za swój występ w Elisa, vida mia.

W 1988 roku wygrał ponownie nagrodę dla najlepszego aktora w San Sebastián International Film Festival, tym razem za rolę w dwóch filmach: Francisco Regueiro w Diario de Invierno i Antonio Isasi-Isasmendi w El Aire de un Crimen (Hint z przestępstwa).

Fernando Rey - część 4

Rey zagrał pamiętny francuskiego villain Alain Charnier w Williama Friedkina Francuski łącznik (1971). Początkowo Friedkin przeznaczonych do oddania Francisco Rabal jak Charnier, ale nie pamiętam jego nazwiska po obejrzeniu go w Belle Luis Buñuela de jour, wiedział tylko, kogo miał na myśli, był hiszpański aktor, który pracował z Buñuel. Rey został zatrudniony przed Friedkin widział. Rey angielski i francuski nie były doskonałe, ale Friedkin odkrył, że Rabal mówił żadnego z nich, i zdecydował się zachować Rey, który wcielił się ponownie w roli w sequelu mniej udane, Francuski łącznik II (1975).

Wraz 70. i 80. Rey grał w wielu międzynarodowych koprodukcji z najbardziej heterogenicznych gatunków filmowych, niektóre jego występy promocja stron prawie tylko scen. Wśród nich, by wymienić tylko kilka, Lewis Gilbert Przygód (1970), Mauro Bolognini w Fatti di gente na bene / Dramat Rich (1974), Vincente Minelli w A Matter of Time (1976), Valerio Zurlini jest Pustynia Tatarów (1976), Kwintet Roberta Altmana (1979), J. Lee Thompson Cabo Blanco (1980) i Frank Perry Mons (1982). Ale wielki sukces Rey w tym roku bez wątpienia był Elisa, vida mia, 1977, hiszpańskiego filmu dramat napisany i wyreżyserowany przez Carlosa Saury.

Na pracę w Voyage Stuart Rosenberg of the Damned (1976), Rey powiedział kiedyś: "Grałem [kubański] prezes Prio Socarrás; scenę Zapłacili mi dużo pieniędzy na mniej niż sześć godzin fotografowania, w fotografii Barcelona. budynek Giełdy, z James Mason. mam więcej pieniędzy niż Orson Welles, który odegrał wielką rolę ... "

Fernando Rey - część 3

Pierwsze międzynarodowe Rey występ był w niebie zapadła noc (Les bijoutiers du Clair de Lune) 1958 francusko-włoski film w reżyserii Rogera Vadima, gdzie wspólne odlewane z Stephen Boyd, Marina vlády i francuski seks symbol Brigitte Bardot. Wcześniej grał w amerykańskiej serii TV, to dzieje się w Hiszpanii, opowieść o wyczynach promocja stron prywatnego detektywa, działająca w Hiszpanii, który pomaga trudnej sytuacji amerykańskich turystów.

W 1959 roku Rey zagrał wraz z Steve Reeves i Christine Kaufmann we włoskim miecza i sandałów filmu The Last Days of Pompeii.

W 1961 roku Rey grał w Europie Zachodniej, Guns Savage, jak i popularność tego gatunku wzrosła w tej dekadzie pojawiły się w kilku innych filmach, w tym politycznych ceny energii (1969), dziwaczne Companeros kultowego ", a dwa sequeli z Siedmiu wspaniałych, czyli Return of the Seven (1966) i Guns of the Magnificent Seven (1969).

Jego prace z Orson Welles i Luis Buñuel w latach 1960 i 1970, które wykonane Rey międzynarodowym wyłupiaste, staje się w rzeczywistości pierwszy "międzynarodowy hiszpański aktor. Rey zagrała w Viridiana Buñuela (1961), Tristana (1970), Dyskretny urok (Le charme discret de la burżuazji) burżuazji (1972) (film surrealistyczny, który otrzymał w 1972 roku Oscara za najlepszy film zagraniczny) i że Obscure obiekt pożądania (1977). Dla Welles, Rey wykonywane w dwóch zakończonych filmów, Dzwonki at Midnight (1966) i The Immortal Story (1968).

Fernando Rey - część 2

W 1936 roku Rey rozpoczął swoją karierę w filmach jako dodatkowe, a czasem nawet się przypisuje. To właśnie wtedy wybrał jego pseudonim, Fernando Rey. Trzymał jego imię, ale wziął matkę drugiego nazwiska, Rey, krótkie nazwisko promocja stron z jasnego znaczenia ("Rey" to po hiszpańsku "King").

W 1944 roku swoją pierwszą rolę mówił były książę Alba w Eugenia José López Rubio de Montijo. Cztery lata później pełnił ze strony Felipe I el Hermoso, króla Hiszpanii, w hiszpańskim kinie hitu Locura de amor.

To był początek płodny kariery w filmach (zagrał w około dwustu filmów), radio, teatr i telewizja. Rey był także wielkim dubbing aktor w hiszpańskiej telewizji. Jego głos był za intensywny i osobisty, a stał się narratorem ważne hiszpańskie filmy jak Bienvenido Luis García Berlanga to jest pan Marshall (1953), Ladislao Vajda w Marcelino Pan y Vino (1955), a nawet w 1992 r. ponownie nazwał wersję Orson Welles "Don Kichot. W rzeczywistości, Rey działał w czterech różnych wersjach filmu Don Kichota w różnych rolach, jeśli liczy się wersji Welles (dla których Rey dostarczane poza ekranem narracji w końcowej scenie).